![اعتراض به رفتار با کارگران پایگاههای ملی و جهانی میراث فرهنگی](https://trendooni.ir/wp-content/uploads/2022/08/57910465.jpg)
جمعی از دست اندرکاران و نیروهای میراث فرهنگی در پایگاه های میراث ملی و جهانی با صدور نامه ای سرگشاده نسبت به وضعیت و اشتغال نیروی کار در این محوطه ها اعتراض کرده و نسبت به آینده مرمت، نگهداری و حفاظت از مهمترین محوطه تاریخی هشدار دادند. بناهای تاریخی
به گزارش ترندونی، پرداخت حقوق کارکنان پایگاه های میراث ملی و جهانی همواره با تأخیر و تعلیق همراه بوده و وضعیت استخدامی و قرارداد کاری بسیاری از آنها نیز نامشخص و به هم ریخته است. اکثر آنها شاکی هستند که حقوقشان از یک کارگر معمولی کمتر است.
وضعیت این نیروها که به مرمت، حفاظت و صیانت از آثار تاریخی ایران می پردازند به حدی است که علی دارابی معاون میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در سال 1401. ممکن است. بعد از نامه هر دو کارمند پایگاه های بین المللی چغازنبیل و شوش خطاب به عزت الله ضرغامی وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی به وضعیت پرداخت حقوق و تاخیرهای طولانی مدت و مکرر در قراردادهای کاری این نیرو اعتراض کردند. حقوق ها از پروژه های عمرانی است که سه ماه در سال طول می کشد، بنابراین دائما در پرداخت حقوق این همکاران با تاخیر مواجه هستیم. مکاتبه کردیم، وزیر میراث فرهنگی با معاون اول رئیس جمهور (محمد مخبر) هم برای حل این موضوع صحبت کرد. این موضوع در سازمان برنامه و بودجه دستور ادامه دارد و باید راهگشا باشد. وزارت میراث فرهنگی هم برای حل مسئله همکاران پایگاه جدی است.
حل این مشکل منجر به صدور بخشنامه ای شد که در سال 1401 م 14 جولای مصوبه شورای معاونین وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی که هدف آن تنظیم امور اداری و استخدامی کارکنان میراث ملی و جهانی است. وب سایت ها
بر اساس ماده اول از فصول این بخشنامه، آن دسته از کارگران شاغل در آثار ملی و جهانی با دریافت حق الزحمه از محل اعتبارات ملی که قبل از سال 1400 به کار گرفته شده اند، مشمول این بخشنامه می شوند. در اسفند ماه و اشخاص دریافت کننده وجوه از طرح های تملک و سرمایه استانی یا دارایی های ثابت، حق الزحمه دریافت می کنند، مشمول مفاد این بخشنامه نمی شوند و مدیرکل استان مسئولیت کلیه امور آنها را طبق قوانین منتشره و موجود بر عهده دارد. آئین نامه.
در فصل دوم این دستور آمده است: «استخدام و بکارگیری افراد جدید از محل سوابق کشوری و خلاف کلیه مسئولیت های قانونی ناشی از عدم رعایت مفاد این ماده ممنوع است. به مدیر پایگاه و مدیرکل استان هدایت می شود.
در تبصره اول ماده سوم از فصل دوم این بخشنامه آمده است: «در موارد کاملاً ضروری جذب و استخدام فرد یا افراد جدید، باید کلیه شرایطی که از جمله آن تعداد شاغلین میراث ملی و جهانی باشد، ایجاد شود. سايت ها رعايت ضوابط و پيش بيني اعتبارات رعايت مي شود.شكل بودجه سالانه با تصويب وزير يا تشخيص و دستور كتبي مقام مجاز و تصويب كميته اعتبارات و بودجه مي باشد.
در تبصره 3 همین ماده نیز تاکید شده است: ادارات کل استان ها موظفند هرگونه تغییر در تعداد پرسنل پایگاه های میراث ملی و جهانی اعم از فوت، بازنشستگی، انتقال، بازنشستگی و … را با هماهنگی اداره کل پایگاه ها گزارش دهند. بدون تأخیر و کتبا با ذکر شرایط لازم به اداره کل توسعه منابع انسانی و تحول اداری و اداره کل پایگاه ها و اداره کل پایگاه ها مجدداً مذاکره و تفاهم نامه های جدید را ابلاغ کند.
اما آنچه مورد اعتراض بوده موضوع ماده 4 این بخشنامه است که مقرر می دارد: «کارکنان و افرادی که جذب و استخدام می شوند (طبق ساز و کار پیش بینی شده در این دستورالعمل) از نظر دستمزد و قرارداد آنها از طریق شرکت های خرید مربوطه و همچنین از نظر خدمات درمانی مشمول مقررات قانون کار خواهند بود. ” ، پس از بازنشستگی، مفاد قانون سودرا در مورد حوادث ناشی از کار و سایر خدمات اعمال می شود و ماهانه معادل سودرا حق بیمه به صندوق مربوط از طریق شرکت مذکور پرداخت می شود.
در یکی از تبصره های همین ماده تاکید شده است: «وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی هیچ گونه تعهد استخدامی برای این کارکنان ندارد».
تبصره 2 در ادامه تاکید می کند: ادارات کل استان ها موظفند از طریق ارائه خدمات برون سپاری در شرکت های پیمانکاری طبق قوانین و مقررات نسبت به ساماندهی کارگران اقدام کنند.
همچنین در ماده ششم این بخشنامه آمده است: به کارگیری افرادی که به دلیل تصمیمات مراجع قضایی و یا بر اساس قانون رسیدگی به تخلفات اداری کارکنان اخراج شده اند مجاز نیست.
در ماده هفتم نیز تاکید شده است: «به کارگیری بازنشستگان به استثنای قانون اصلاح قانون منع به کارگیری بازنشستگان ممنوع است». و این توضیح ضمیمه گواهی «به کارگیری بازنشستگان و لازم الاجرا شدن این ماده پس از اخذ مجوز می باشد».
حال جمعی از کارشناسان میراث فرهنگی، نیروهای پایگاه های میراث ملی و جهانی به محتوای این بخشنامه واکنش نشان داده و با نامه ای سرگشاده اعتراض کردند. به گفته آنها دستورالعمل اداری و استخدامی کارکنان پایگاه های میراث ملی و جهانی نه تنها نظام و ارتقای را ارائه نمی دهد که منجر به از دست رفتن بسیاری از کارگران و نیروی انسانی این پایگاه ها، حفظ، مرمت و کارشناسی می شود. این پایه ها از همه مهمتر هستند. آثار تاریخی کشور را به خطر خواهند انداخت.
در این نامه که ترندونی اسامی امضاکنندگان آن را مخفی کرده است، آمده است: «این دستورالعمل به جای تعیین تکلیف و جایگاه نیروهای پایگاه میراث ملی و جهانی، به تغییر اشاره دارد. شرکت های خرید». چگونه می توان انتظار داشت که با گرد هم آوردن نیروهای متخصص در پایگاه هایی که مستقیماً با تحقیق، حفاظت، مرمت و نگهداری از مجموعه های تاریخی کار می کنند، خطای انسانی در مرمت و حفاظت از مهم ترین بناهای تاریخی رخ ندهد؟
یکی از بخشهای مهم و حساس حوزه میراث فرهنگی، پایگاههای میراث ملی و جهانی است که وظیفه آنها حفظ، مرمت، نگهداری، مطالعه و پژوهش بناها و مکانهای تاریخی معروف این کشور است. اهمیت این حوزه نسبت به سایر حوزه های ماموریتی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در این است که فعالیت های این حوزه تخصصی و جهت دار بوده و اشتباهات صورت گرفته در آن غیرقابل جبران و جبران ناپذیر است.
نامه سرگشاده بسیاری از کارشناسان میراث فرهنگی و نیروهای پایگاه میراث با چند سوال از این دست ادامه دارد: «بیش از یک و حتی دو دهه است که کارشناسان پایگاه های میراث ملی و جهانی همه مشکلات از جمله بلاتکلیفی را در گرمای تابستان تحمل کرده اند. و سرمای زمستان در شرایط اشتغال و مشکلات مالی فراوان، خستگی ناپذیر و با حداکثر دقت از هویت ایرانی-اسلامی و تمدن این سرزمین پاسداری و حفظ کنیم. اکنون پس از سال ها تلاش و فعالیت به جای تعیین سمت و تغییر جایگاه و ارتقای این نیروها، نیروهای قراردادی بیایند که موجی از تشویش را در دل پرسنل پایگاه و خانواده هایشان به وجود آورده است. و عجیب است که وزارت میراث فرهنگی قصد دارد چنین تصمیمی را در تخصصی ترین حوزه های فعالیت، یعنی در پایگاه های میراث ملی و جهانی اجرا کند.
آیا به این دلیل نیست که ماموریت اصلی این وزارتخانه حمایت از سه حوزه ماموریتی از جمله میراث فرهنگی در راس جهان و بناها و محوطه های ملی است؟ آیا ترکیب نیروهای متخصص در پایگاه هایی که مستقیماً در تحقیق، حفاظت، مرمت و نگهداری مجموعه تاریخی فعالیت می کنند، این مأموریت را زیر سؤال نخواهد برد و نگرانی هایی را در مورد مرمت و حفاظت از بزرگترین مجموعه آثار مهم تاریخ این کشور ایجاد نخواهد کرد؟
به نظر می رسد این شکل از تصمیم گیری از فقدان اراده برای حل اساسی مشکلات ناشی می شود. زیرا این دستورالعمل با ارزیابی نواقص فنی و اساسی خود، به جای رفع مشکل وضعیت استخدامی کارکنان، بیشتر در صورت بروز مشکل به گونه ای عمل کرد که گویی از گودالی به چاه افتادیم.
همچنین این سوال پیش می آید که آیا حفاظت، مرمت، تحقیق و مطالعه جزو وظایف اصلی پایگاه ها فعالیت های موقت، خدماتی و غیرتخصصی است که می توان آن را به شرکت های خریدار نیروی انسانی واگذار کرد؟ تنها چیزی که مشخص است این است که این مشکل نشان از آگاهی ضعیف و سوءتفاهم مدیریت از میراث فرهنگی و میراث ملی و جهانی دارد.
ای کاش امثال دکتر آیت الله زاده شیرازی و دیگر بزرگانی که میراث فرهنگی این دیار را ساخته اند و نقش اساسی در تشکیل پایگاه ها و تربیت کارشناسان و ایجاد دوره های دانشگاهی در حوزه میراث فرهنگی داشته اند نیز متخصص، شجاع تربیت کنند. و مدیران دلسوز به طوری که تخصصی ترین بخش وزارت میراث فرهنگی راه حل های فوری و غیرحرفه ای را تجربه نکند…
این نگرانی برای مکانهای میراث جهانی که دولت به کنوانسیون میراث جهانی یونسکو متعهد شده است، حساستر است. زیرا حفظ و تربیت نیروی انسانی پایدار و متخصص در سایتهای میراث جهانی یکی از مهمترین وظایف پایگاهها در سراسر جهان است.
به نظر می رسد تصمیم گیرندگان و تدوین کنندگان آن دستورالعمل، پایگاه های میراث ملی و جهانی را چیزی شبیه امداد جاده ای یا پایگاه های اطلاع رسانی یا چیزی شبیه به آن می دانند، شاید ندانند که پایگاه های میراث ملی و جهانی پرچم افتخاری هستند. تاریخ و تمدن این سرزمین شخص وزیر و همه معاونان وزیر به ویژه در حوزه میراث فرهنگی، توسعه مدیریت و گردشگری باید تمدن اسلامی ایران را در این منطقه حفظ کنند. مستحکم در صحنه جهانی، بدون توجه به ماهیت فعالیت پایگاه ها، تلاش مرمتگران بنا، مرمتگران آثار، باستان شناسان با کارگران، متخصصان آزمایشگاه، معماران، کارشناسان زبان های باستانی، مستندسازان، پژوهشگران تاریخی… بسیاری از تخصص های بین رشته ای که بر روی مهمترین و منحصر به فردترین آثار کشور کار می کنند، باید دست کم گرفته شوند.
طی سالیان متمادی، وزارتخانه های دیگری مانند آموزش و پرورش، با اخذ مجوزهای لازم از مجلس و هیئت وزیران، نیروهای حقوق معلمان و نهضت سوادآموزی خود را که تعداد آنها بسیار بیشتر از پایگاه هاست، در چند مرحله ساماندهی کرده اند. ، و اوضاع را به نیروی قراردادی و رسمی تبدیل کرد. تشویق شدند، هرچند که پس از گذشت بیش از دو دهه، وزارت میراث فرهنگی نتوانست ایده اولیه حدود 800 پرسنل در پایگاه های تخصصی خود را داشته باشد که اکثر آنها تحصیلات عالی دارند و واقعا جای تاسف است که وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی نمی تواند وضعیت نیروهای متخصص را در پایگاه های خود تغییر دهد.
نکته دیگر اینکه بر اساس قانون برنامه ششم توسعه، وزارت میراث فرهنگی اجازه دارد پایگاه ها و اماکن تاریخی را از طریق هیئت امنا مدیریت کند، چرا مانند وزارتخانه های علوم و بهداشت که دانشگاه ها را به صورت هیئت مدیره اداره می کنند. متولیان آیا بر اساس قانون پایگاه ها را مدیریت می کنند؟هیات امنا به گونه ای خود را ساماندهی نمی کند که پس از ایجاد یک سازمان دولتی و مستقل، مدیریت مناسب تری در نظر گرفته شود و از سایر ظرفیت های درآمدی استفاده کند. علاوه بر بودجه موجود و بهبود کیفیت خدمات به گردشگران. البته در سال ۱۳۹۸ اقداماتی در این زمینه انجام شد که پس از تغییر دولت ناموفق بود.
با توجه به اتفاقات پیش آمده، مدیران وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی باید به ظرفیت داخلی وزارتخانه مربوطه به ویژه نیروی انسانی متخصص شاغل در پایگاه ها و موزه ها توجه بیشتری داشته باشند. چرا که شرکتی شدن کارگران پایگاه و بازکردن پای پیمانکاران در خزانه های کشور و کلماتی مانند «وزارت وظیفه ای برای استخدام نیروهای پایگاه ندارد» بیشتر چهره مشکل را پاک می کند که نه تنها کمکی نخواهد کرد. در حل مشکلات، بلکه نتیجه آن جان جوانان تحصیلکرده ای است که بیش از یکی دو دهه را خالصانه فدای میراث فرهنگی کرده اند. بنابراین چنین مدیریت و تصمیماتی جز تأسف و یأس را در دل نیروهای پیشرو میراث فرهنگی کشور به همراه خواهد داشت و نتایج آن حتی در مدت کوتاهی نمایان می شود.
انتهای پیام